روز معلم

 به نام‌ آن يگانه دانا 

«بهار» كه به ميانه مي رسد، در اُرديبهشتي ترين روزهاي سال، نمادين روزي در تقويم نقش مي‌بندد كه مزيّن به زيور علم و زينت معلّم است.

بار ديگر «دوازدهم ارديبهشت» با تمام آرايه هاي بهشتي از راه رسید و صحيفه سبز معرفت با نسيم نور ورق خورد.

از آنجا كه تمام ايرانيان در هر جاي و جايگاهي، دانش و بينش خود را وامدار تلاش معلمان و مربيان مي‌دانند، در چنين ايّامي به پاس تلاش ايشان به پا مي خيزند و آيين پاسداشت معلّم و معلّمي را به پا مي دارند.

به يقين، جامعه كنوني ما در این زمان سخت کرونایی بيش از هر زمانی ديگر به اهمیت جایگاه مدرسه پی برده است، گرچه اينجانب بر اين باورم كه تعالي و توسعه مدرسه جز در سايه تلاش همه جانبه خانواده ها و دانش آموزان و معلمین محقق نخواهد شد لذا ضمن قدرداني از زحمات و تلاش هاي شبانه روزی همکاران عزیز و فرهیخته ام از والدین و‌ دانش آموزان قدرشناس گوهرشادی که در همراهی با ایشان از هیچ کوششی دریغ نمی کنند نیز تشکر می کنم.

کسوت زیبای معلّمی بر قامت رعنای معلمان
علی الخصوص همکاران توانمند و بزرگ‌منش گوهرشادی  که به حق شایسته تقدیرند زیبنده باد.

  دست بوس تمام معلمین ایثارگر          
 ارادتمندهاجر ناصحی  
 دوازدهم اردیبهشت ۱۴۰۰